Pustaki nadają się do stawiania ścian nośnych, działowych, zewnętrznych i wewnętrznych. Można z nich wybudować również komin. Do tego używa się pustaków ceramicznych o sześciennym, okrągłym otworze.

Z pustaków stawia się elementy konstrukcyjne domów, stadionów, trybun, basenów, hal widowiskowo-sportowych, magazynów, sklepów, budynków wielorodzinnych, szkół, itp. W zależności od przeznaczenia obiektu, obciążeń, jakim będzie on poddawany, wykorzystuje się pustaki danej klasy i gatunku, np. 15, 50, 75, 100, 150, 250.

Podział ten dokonywany jest wedle wytrzymałości na ściskanie, nasiąkliwość oraz cech zewnętrznych. Liczby oznaczające klasę są równe wytrzymałości danego pustaka na ściskanie (przykładowo pustaki klasy 15 mogą wytrzymać nacisk 15 MPa).

Przepisy stanowią, że pustaki danej klasy mogą mieć wartości nieznacznie odbiegające od parametrów idealnych. Normy regulują liczbę pęknięć, uszkodzeń, skrzywień i innych odchyleń od zasadniczych wartości.

Cegła sitówka, dziurawka i pełna mogą odbiegać od wymiarów danej klasy o 4-5 mm (odpowiednio na długości, grubości i szerokości). W cegłach tego typu dopuszcza się jedną wadliwą krawędź i jedno pęknięcie.

Ponadto norma określa, że cegły rzucone z wysokości 1,5 m na inne cegły, mogą się rozłupać na pół, ale nie na większą ilość kawałków.

Podobne rygorystyczne przepisy obejmują beton, dachówki oraz wszelkie materiały budowlane. Szczegółowo regulacja ma zapobiegać katastrofom budowlanym oraz śmierci ludzi oraz dawać użytkownikom obiektów poczucie bezpieczeństwa i możliwość kontroli obiektu przed jego zakupem, wynajmem.